پاییز آن سال دور.

از پشت شیشه ی بخار گرفته ی دفتر وکالت قدم هایشان را دنبال کردم.دست های همدیگر را گرفته بودند.باران نم نم می بارید.

ساعتی بعد جدا جدا از در دادگاه بیرون آمدند.

در دفتر با صدای بلندی گشوده شد.

- تمام شد.زن خوبی بود.افسردگی داشت.

باریدن شدت گرفت.قدم های آهسته زن او را دور و دور و دورتر کرد.از پشت شیشه دیگر چیزی پیدا نبود.